2 grudnia 2012

Rozdział 10

Rozdział dedykowany moim kochanym dziewczynkom : Lolkowi i Tynce <3 -------------------------------------------------------------------------------------------------- Rozdział 10 To było trochę....dziwne? W jednej chwili rozmawaimy normalnie a w następnej on ochodzi no ale cóż...widziałam tylko jak jeszcze podchodzi do chłopaków i coś im mówi. Nie zastanawiałam się nad tym dalej, ponieważ dołączyły do mnie Danielle i Eleanor. - Co tak sama tu siedzisz? - zapytała lokata. - Odpoczywam. Ale w końcu mamy czas pogadać, co tam u was? Dan jak tam z tańcem? - A jakoś idzie, wystąpiłam w paru teledyskach ale to nic wielkiego. - Naprawdę, muszę je zobaczyć! - Ona jest świetna! Zabijają się o nią - odezwała się El. -Oj już nie przesadzaj, pochwal się lepiej swoimi osiągnęciami w modelingu. - W modelingu? Eleanor Calder czy to przypadkiem nie ty mówiłaś, że modelki to bezmózgie pustaki? - zakpiłam. - Co, ja...nie przypominam sobie - odpowiedziała na co wszystkie wybuchnęłyśmy śmiechem. - A co tu tak wesoło? - zapytał Lou, który akurat do nas doszedł, a zaraz za nim reszta. - Wpominamy stare czasy... - Chce mi się pić, Vicky chodź ze mną - Amy złapała mnie za rękę i skierowałyśmy się do knajpy, która stała zaraz przy wyjściu z plaży. Stanęłyśmy przy barze i czekałyśmy aż ktoś nas obsłuży. Po chwili z nikąd wyłonił się przed nami przystojny latynos. - hey, ¿qué te gustaría? - Przeprszam, nie mówię po hiszpańsku... - uśmiechnęłam się do niego. - O nie, to ja przepraszam. Zapytałem co podać? - Hmmm...2 puszki pepsi. - Prosze - powiedział i podał mi napój. - Ilę płacę? - Niech to będzie na koszt firmy... - Nie, nie mogę. Powiedz ile to kosztuje? - W takim razie.... przejdźmy się...to będzie zapłata.... Nie wiedziałam, co powiedzieć spojrzałam na Amy, która nie była zbytnio zadowolona. Ale co mi tam, to tylko spacer. - No ok, chodźmy. Wzięłam swój napój, a drugi dałam mojej przyjaciółce, i powiedziałam że zaraz wrócę. Oczywiście dostałam ochrzan, że idę na psacer z niewiadomo kim, ale w końcu odpóściła i poszła. Spacerowaliśmy dobre 1,5 h. Dowiedziałam się, że chłopak ma na imię Huan, i to knajpa jego rodziców. Był naprawdę świetny...miły zabawny no i oczywiście przystojny, mógłby mi się spodobać... tylko jeden problem, nie był Harrym. Co on ze mną zrobił, że nawet teraz nie umiem przestać o nim myśleć? - Przepraszam, ale chyba muszę już wracać, przyajciele będą się martwić. - Dobrze, odprowadzę Cię. Ale mam pytanie spotkamy się jeszce? - Hmmm...nie wiem, nie wiem. Najpierw mnie złap! Zaczęłam uciekać, w stronę chłopków...ale oczywiście nie byłabym sobą gdybym się nie wywaliła, Huan potknął się o mnie i też wylądował na piasku, tuż obok mnie. Obydwoje zaczęliśmy się śmiać w najlepsze. - Przeszkadzamy w czymś? Martwiliśmy się o Ciebie. - zapytał trochę wkurzony Zayn, który pojawił się nie wiadomo skąd, a za nim cała reszta. - Nie, już wracałam ale cieszę się że o mnie nie zapomnieliście. - Miało Cię nie być chwilę - dodał coraz bardziej wkurzony szatyn i pomógł mi wstać. - No przepraszam - uśmiechnęłam się do niego i pocałowałam go w policzek. - Ok, twoje grzechą są odpuszczone - zaśmiał sie i mnie przytulił. - Zbieramy się już. - To jak będzie z tym wyjśćiem? Może dzisiaj? - zwrócił się do mnie tym razem Huan. - Ymm....t...- zaczęłam ale przerwał mi Niall. - Dzisiaj nie może, jest zajęta. - Ale...no tak spotkanie z Harrym. Przepraszam może innym razem - powiedziałam. - Nie liczyłabym na to - wymruczała Eleanor. - Trzymam Cię za słowo - uśmiechnął się do mnie latynos, pożegnałam się z nim i każdy ruszył w swoją stronę. Coś mi się wydaje, że oni go nie polubili, ale co tam, waże że ja tak. - To...jakie plany na resztę dnia? - zagadnęłam ich. - Teraz idziemy na zakupy, ale potem my do klubu a ty na rand...znaczy spotkanie - powiedziała Danielle. - Chłopaki a wy? - My, mamy coś do zalatwienia. Nie zadawałam więcej pytań, kiedy weszliśmy do domu od razu skierowałam się do łazinki, bo piasek miałam dosłownie wszędzie...Wziełam szybki prysznic, umyłam włosy, wysuszyłam je i ubrałam się. Po czym zeszłam na dół Dan, El i Amy były już gtowe i o czymś rozmawiały. - To co idziemy? - Jasne! - wykrzyknęły chórem. Do centrum dojechałyśmy taksówką, dzięki Bogu Danielle znała hiszpański. - Ok, a co kupujemy? - zapytałam kiedy byłyśmy już na miejscu. - Sukienki, musimy jakoś wyglądąć. Chodziłyśmy od sklepu do sklepu, ale tylko ja mierzyła ciuchy, bo im się "nic nie podobało", miałam na sobie chyba około 100 sukienek, w każdym możliwym kolorze. Po 3 godzinach kiedy już chciałam odpóścić, na wystawie zauważyłyśmy śliczną białą sukienkę. Przymierzyłam ją i okazało się że pasuje idealnie więc ją kupiłam. - No, to teraz kolej na was - odezwałam się. - Która godzina? - zapytała El. - Jest...17:00! Musimy wam kupić skuienki! - Nie, my coś wygrzebiemy....idziemy do domu. Ja ich nie rozumiem, po 30 minutach byłyśmy już w naszym domku. Dziewczyny kazały mi iść się wykąpać, kiedy to już zrobiłam okazało się że jest 18:00. Szybko mnie obskoczyły, podkreciły mi włosy na lokówce, zrobiły lekki makijaż i kazały się ubrać...W końcu byłam gotowa, ale coś mi nie grało. - Dziewczyny, nie wiem czy to najlepszy strój do klubu... - Ale ty nie i...- zaczęła El, ale Dan ją uciszyła. - Jest świetnie! Idź już, bo się spóźnisz na spotkanie z Harrym. Sukienka Vicky Zeszłam na dół, i dziewczyny wypchnęły mnie na zewnątrz. Po drodze do parku uświadomiłam sobie, że przecież nie wiem do którego klubu oni idą.... może Harry będzie lepiej poinformowany. Kiedy doszłam na miejsce, jego jeszcze nie było, spojrzałam na telefon 19:12....coś tu nie gra...usiadłam na ławce. Leżała na niej róża, pewnie ktoś zapomniał. Podniosłam kwiat do którego przyczepiona była karteczka : "Do drzwi domu mego pewnego dnia zapukałaś, lecz do Zayna przyszłaś nie do mnie, i tym mnie załamałaś." Zbieg okolicznośći? Kawałek dalej leżala następna róża, a kilka kroków dalej następna i następna. Do każdej przyczepiona była karteczka z fragmentem wiersza. W całości brzmaiła on: Do drzwi domu mego pewnego dnia zapukałaś, lecz do Zayna przyszłaś, nie do mnie i tym mnie załamałaś. Nasz pierwszy spacer pamiętam wspaniale, uśmiech Ci z buzi nie schodził wcale. Drugi był już ciekawszy, Matt nie był zbyt spostrzegawszy. Kolacja z Loganem nie była udana, bo jest jest idiotą już wiesz to sama. Tak się wystriołaś dla tego debila, byłem zazdrosny jak jasna cholera. Nasz pocałunek był tak wspaniały, że dowiedział się o nim świat cały. Urodą, talentem przewyższasz każdego, nikt nigdy nie odbierze Ci tego. Nie zorientowałam się kiedy przeszłam spory kawałek, sięgnęłam po ostatnią różę z napisem: W tych prostych słowach powiedzieć Ci chcę, że...." Więcej nie było, podniosłam wzrok z nad kartki i aż mnie zamurowalo. Stałam przed ogromną kamienną ścianą, na której widniał ogromny napis "Kocham Cię" (dokończenie ostatniego wersu z wiersza). Dopiero teraz zorientowałam się gdzie jestem, nad brzegiem jeziorka leżał rozłożony koc, na około którego poustawiane były świeczki układające się na kształt serca. Nagle zza drzewa wyłonił się Harry z gitarą i zaczął grać piosenkę z ich nowej płyty - " Little Things". Jego piękny głos sprawił, że ugięły się podemną kolana. Your hand fits in mine like it's made just for me But bear this in mind it was meant to be. And I'm joining up the dots with the freckles on your cheeks. And it all makes sense to me. I know you've never loved the crinkles by your eyes, when you smile. You've never loved your stomach or your thighs. The dimples in your back at the bottom of your spine. But I'll love them endlessly. I won't let these little things slip out of my mouth. But if I do it's you, oh it's you they add up to. I'm in love with you and all these little things. You can't go to bed without a cup of tea.. And maybe that's the reason that you talk in your sleep. And all those conversations are the secrets that I keep Though it makes no sense to me. I know you've never loved the sound of your voice on tape, You never want to know how much you weigh. You still have to squeeze into your jeans, But you're perfect to me. I won't let these little things slip out of my mouth.. But if it's true it's you, it's you they add up to. I'm in love with you and all these little things. You'll never love yourself half as much as I love you. You'll never treat yourself right, darlin' but I want you to. If I let you know, I'm here for you, maybe you'll love yourself, Like I love you. Ooh.. I've just let these little things slip out of my mouth. 'Cause it's you, oh it's you.. it's you they add up to. And I'm in love with you and all these little things. I won't let these little things slip out of my mouth. But if it's true. I do it's you.. it's you they add up to. I'm in love with you. And all YOURS little things. Kiedy Harry skończył śpiewać, stanął przedemną i zaczął: - Vicky, ja...już dawno chciałem Ci to powiedzieć. Bałem się że ty nie czujesz tego samego...ale już dłużej nie potrafię...KOCHAM CIĘ! Powiedz, czy ty też coś do mnie czjesz...jeśli nie to.... Nie dałam mu dokończyć ponieważ wpilam się w jego słodkie wargi, nasze usta pasowały do siebie idealnie, Harry całował mnie delikatnie, a zarazem namiętnie. - Nawet nie wiesz ile na to czekałem. Rozumiem, że oznacza to tak? - Jak najbardziej - uśmiechnęłam się i wtuliłam w jego tors. Usiedzliśmy na kocu, i uśmiechnęci przyluliliśy się do siebie.... - To wszystko jest, takie piękne, dziękuje. - Ty jesteś piękna, to ja dziękuje - odpowedział Harry. - Za co? - Za to, że uczyniłaś mnie najszczęśliwszym facetem na świecie - dodał i pocałował mnie lekko w usta. - Już bez przesady... - Doprawdy? Każdy facet który Cię widzi od razu chce się z Tobą umówić. Spojrzałam na niego i zaczęlam się śmiać. - Ci faceci na plaży, Logan....Huan. - Co? Skąd wiesz? - Louis... - Hahahhaha, co za papla... - Żeby było jasne, nie idziesz z nim nigdzie... - Ale...co? Dlaczego? - Bo teraz, kiedy już w końcu jesteśmy razem...nie pozbędziesz się mnie ani na chwilę... - Wcale, mi to nie przeszkadza - zaśmiałam się, położyliśy się na kocu i nasze usta znów złączyły się w pocałunku. - Harry, nie będziesz miał problemu przez to? - wskazałam głową na mur z napisem. - Nie, od dzisiaj nazywa się to "ściana zakochanych", każda para może zapisać tu swoje inicjały, a wtedy będą razem już na zawsze. A my będziemy pierwsi. Harry podał mi markera i razem zapisaliśy na ścianie "H+V= <3FOREVER". Ten dzień był wspaniały, mam najlepszego chłopaka na świecie, którego kocham i jeszcze to co dla mnie przygotował....po prostu magia. Jeśli do tej pory byłam szczęśliwa, to chyba nie ma słów opisujących mój obecny stan. ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Lolek, Tynka gdyby nie wasze ciągłe marudzenie, pewnie jeszcze długo by nie było rozdziału. Mam nadzieję, że wam się spodoba, ale wszystkim moim czytelniczkom także. Miłego czytania. Kocham was wszystkich <3 <3 10 kom = następny rozdział.

11 komentarzy:

  1. Awwww ♥ Jak słodkooo :3
    Super rozdizał ^.^
    Nie mogę się doczekać NN :>
    xoxo,
    @galaxysheep ;*******

    OdpowiedzUsuń
  2. Eidfsjsossbshsdidb! Szyyyyyybko, chce juz nastepny! <3

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetny, serio kocham lokersa aww

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie no rozdział zajebisty i Harry taki romantyczny i ten wierszyk*.* już się nie mogę doczekać następnego.:D Dodawaj szybko.:)
    http://1d-mycreazystory.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Jej , ale to się świetnie czyta !!!!!!!!
    Ten rozdział jest taki romantyczny .

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetneświetneświetneświetneświetne!

    OdpowiedzUsuń
  7. świetny rozdział ;p

    http://and-little-things-1d.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Dziękuje za dedykacje <3
    Rozdział zajebisty, jak zawsze :D
    Czekam na następny!
    Karmel ;*

    OdpowiedzUsuń
  9. szybko nastepny czekam piszesz zajebiście!. :D

    OdpowiedzUsuń
  10. przepraszam za spam :) na blogu http://beautiful-famous-and-rich.blogspot.com/ pojawił się nowy rozdział z perspektywy Jenny. Rozpacz to normalne uczucie gdy tracisz bliską ci osobę. Jak Jenny poradzi sobie z tym problemem? Czu zachowa się jak większość nastolatków i sięgnie po alkohol lub narkotyki, a może spróbuje innego sposobu? Jeśli chcesz się dowiedzieć jak potoczą się w tym rozdziale losy siostry Zayna wejdź na mojego bloga ♥ zachęcam do przeczytania i skomentowania.

    OdpowiedzUsuń